Cytat:
|
Pewnie. Jak się nie ma co powiedzieć, to się pisze, że się nie wypowie. Logiczne.
|
"Dobra miałem to skometować, ale doszedłem do wniosku, że każdy kreuje swój własny wizerunek w sieci" więc po przeczytaniu twojego posta, widać, iż starasz się być, a zauważ, że między "byciem" a "staraniem się być" jest jak z Krakowa do Chicago, starszą niż w rzeczywistości jesteś. Ale nie ocenia się ludzi po wyglądzie, jak to ludzie mówią, więc będę się
starał Ciebie bardziej poznać.
Dalej...
Chciałbym zauważyć, że większość z osób, które wypowiedziały się w tym temacie w tym i ja, patrzy na zjawisko śmierci, tylko i wyłącznie przez "okulary religii", że tak to ujmę. Tak jakby to był nieodłączny składnik wiary, co w pewnym sensie jest prawdą, bo jakby nie patrzeć, w każdej z religii, (tak mi sie przynajmniej zdaje, lecz jeżeli nie to za wszystkie niezgodności przepraszam, ale nie sposób ogarnąć tych wszystkich wierzeń) rola czołowego samca ALFA (np. Jezus Chrystus) kończy się śmiercią, która odkupuje winy, zbawia świat itd. A więc nie trudno ominąć śmierć, gdy się wierzy, a wiara jest jedną z potrzeb egzystencjalnych, które człowiek wręcz musi zaspokoić. We współczesnych czasach, w erze komputerów, internetu i czego tam jeszcze ludzie nie wymyślą, śmierć jest zjawiskiem powszechnym, bez, którego praktycznie nie można żyć. "Ludzie odchodzą po to, aby mogli na świat przyjść następni"- ktoś tak kiedys powiedział, ale mój niepełnosprytny i niedoskonały umysł nie zapamiętał tego genialnego człowiekaxD- taka to monotonia życia. Ale, gdy przychodzi nam już umierać, stoimy nad przepaścią, zawsze uciekamy się do wiary. Takie to błędne kółeczko...
*sorry za wszelkie powtórzenia, błędy itd, a jestem niedysponowany umysłowo w tej chwili...