Jeśli wstydzę się czegoś powiedzieć, a jest to wstyd bezpodstawny, to potrafię się przemóc. Jednakże jeśli to sprawa, która wychodząc na jaw w szerszym gronie mogłaby mnie upokorzyć, w życiu nikomu jej nie wyjawię. Są takie sprawy na pewno, jednak teraz pamiętam może jedną. Niee, nie kusi mnie, chyba że rozmowa zejdzie na podobny temat, ale wtedy szybko kalkuluję za i przeciw. I przeważnie jest tak, że zanim się zastanowię, temat się zmieni, albo wychodzi na nie, że lepiej nie mówić.
Uh, ponawiam.
__________________
Nasz umysł odkrywa fakty wciąż na nowo; tyle razy przeżywamy je w myślach, że po pewnym czasie nie wiemy już, czy zdarzyły się naprawdę, czy też wymyśliliśmy je, za każdym razem odrobinę upiększając kolejne sceny, dodając szczegóły tu czy tam, aż obraz mentalny zaczyna całkowicie odbiegać od rzeczywistości.
|