Była noc. A konkretniej jej środek. Ale ona nie spała. Siedziała na parapecie swojej sypialni i palcem sprowadzała błądzące po szybie krople. W drugiej ręce, która zwisała smętnie dopalał się skręt. Zwykły, mugolski. Już jakiś czas temu o nim zapomniała, więc szary popiół zdobił panele. Nagle zsunęła rękę z zimnej szyby i przyłożyła ją sobie do skroni. Bolały, ale postanowiła nic z tym nie robić. Niech bolą, a ona niech pokutuje za wszystkie złe uczynki, które wyrządziła. Tak, miała depresję. Pod wpływem uczuć, które nagromadziły się, uznała, że jej dotychczasowe życie było chore i po prostu złe. Ale czy mogła je zmienić? Raczej nie. Zło zakorzeniło się w jej sercu, a jej myśli opanował demon, który dzielnie bronił ją przed podszeptami aniołów. Nie potrafiła się już litować, nie potrafiła współczuć. Jedynymi osobami, jakie darzyła dobrymi uczuciami, mieszkały w tym domu. Tylko jej rodzina, tylko Śmierciożercy potrafili odblokować w niej pokłady dobra. Ale też nie zawsze.
Spojrzała na stary zegar wiszący na ścianie. 3:00. No tak, chyba najwyższa pora położyć się do łóżka i zanurzyć w ciepłych objęciach Morfeusza. Westchnęła patrząc na puste łoże. Przydało by się jakieś 36.6 obok siebie. Jakiś czas temu zakończyły się czasy, w których zasypiało się z przyjaciółmi w jednym łóżku. I to zasypiało w dosłownym tego słowa znaczeniu, tak po prostu. Oczywiście, zdarzały się wieczory, gdy przyjaciele zamieniali się w kochanków, ale rano wszystko wracało do normy. Wszystko się zepsuło przez ten cholerny atak. Wszystko uległo zmianie.
Wsunęła się pod zimną pościel i po chwili już śniła o tym wszystkim, co w ostatnim czasie utraciła.
wybaczcie, naoglądałam się w ostatnim czasie Skinsów
