Jak zaczęła się Wasza przygoda z HP?

[gnebiwtrysk]

Oj wiem co masz na myśli Srebrnaa. Tez się rozryczałam chociaż już wtedy zaczynała sie moja fascynacja tym co ZŁE - no nie wiem jak to nazwać.
Moja historia: Nie pamiętam skąd u licha wzięłam 1tom. Tata mi kupił, ale czy go prosiłam czy sam z siebie?? No wiec za czasów jak wyszedł 4tom to uświadomiłam sobie, że taki kolega z klasy (w którym byłam szaleńczo zakochana - no może nie szalenczo, ale mi sie podobał) jest fanem. Wiec postanowiłam przeczytać żeby wiedzieć o co chodzi. Co myślałam po przeczytaniu 1tomu nie mam pojecia. Wiem, że potem wpadł mi w łapska 2tom (dziękuje tato ;D) i sie w nim zacięłam! Nie mogłam przebrnąć przez rozdział o Lockharcie. I po jakimś pół roku znowu sie zabrałam za czytanie. Ale po przeczytaniu byłam juz wielkim fanem koniec- wreszcie (mam nadzieje,że ktoś dobrnął do końca

[herma_007]

Moja przygoda z Harry'm Potterem zaczęła się w dziwny sposób. Teraz wybaczcie mi brak skromności ale w niedalekim dzieciństwie (kilka lat temu ok. 3) uznawano mnie za dziecko , które dobrze się uczy, zachowuje ... - po prostu za wzorowe dziecko. Jednak nie czytałam książek, nad czym ubolewali moi rodzice. Któregoś dnia wzięłam do reki, ni z gruszki ni z pietruszki, Harry'ego Pottera. I cudem przeczytałam, to był nie lada wyczyn jak na mnie...rodzice się cieszyli a tym bardzej, że zaczęłam czytać następne tomy. Po tych trzech latach w kółko czytam całą serię ... i teraz rodzice dziwnie na mnie patrzą jak się pytają który raz to czytam .... "dorośli są naprawdę bardzo, bardzo zabawni"

[barrystone_lynch]

Było tak. Pojechałem sobie pewnego słonecznego dnia do babci (wiem, przynudzam). Moja siostra cioteczna któregoś tam stopnia zostawiła książkę Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Jako że nie było nic do roboty (oprócz obierania ziemniaków), zacząłem czytać. Już od samego początku mnie wciągnęło i z czasem kupowałem sobie następne tomy.
~The End

[Lucio]

O ile dobrze pamiętam w 4 albo 5 klasie poszedłem do kina na Kamień Filozoficzny, potem poszedłem sam na Komnatę Tajemnic, a na drugi dzień z klasą. jakiś czas później kiedy byłem z kuzynem na wakacjach pożyczyłem od niego Czarę Ognia i przeczytałem- to był mój 1 przeczytany tom. Jakoś po wakacjach byłem chory coś w okolicach jesieni i wypożyczyłem Część 3. Od tamtego czasu siedzę w tym po uszy (:

[Karciia]

Ja poszłam kiedyś z mamą do biblioteki , bo mama wypożyczała książki i pani z biblioteki mi dała książkę .
Na początku nie chciałam myślałam , że jest głupie .
Ale to nieprawda .
To cudowna książka <3

[Ginny150]

Ja musze sie przyznac, ze na poczatku ogladałam jednak filmy ...az mi wstyd
Akle kiedy poszłam na zakon feniksa slyszlam wiele negatywnych komentarzy, ze prawie wszystko wycieli wiec postanowilam przeczytac ksiazke no i do tego zcasu przeczytalam wszystkie wiecej niz raz

[The DOS]

Heh... ja mało czytałem i miałem COŚ przeczytać... no i dostałem HPiKF pod choinke i tak przez pół roku się zabierałem do czytania a jak zacząłem to w 4 godziny pierwszy tomik łyknąłem... no i tak to idzie...

[olaaa]

Moja przygoda była prosta chociaż moi bracia i moja siostra w to się wciągneli ja tego n ie lubiłam.Ale Pani nam dała tą lekture i musiałam ją przeczytać i przeczytałam i była super a moja pani też do uwielbia .Pani od polskiego ma 40 lat

[Profesor-Snape]

Więc tak...
Moja kuzynka, jak miałem 9 lat pożyczyła mi grę HP i kamień filozoficzny i od razu mnie wciągnęła. Pragnąłem więcej i więcej. W końcu udało mi się namówić mamę aby mi kupiła książkę, i tak sie zaczęło!!!
Teraz po przeczytaniu części 1-6 czekam na siódemkę!!!
I oto cała historia. Mam nadzieje, że wam się podobała xD:bigrazz:
:|B):rol::lol::yes::bigrazz::smilewinkgrin :

[Goszka]

Mnie się wydaje, że już był kiedyś taki teamat. Ale w porządku. Kiedyś nie lubiłam Harrego Pottera...bałam się tego, po obejrzeniu filmu! Byłam mała i głupia! Do przeczytania książki namówiła mnie przyjaciółka. Marysia. Kiedyś też uważała, że książka jest głupia, ale nie wiem jakim cudem przeczytała książkę. Sięgnęłam po HP, mając nadzieję, że gdy skończę ją czytać to z czystym sercem powiem, że to bzdura i nikt się nie będzie czepiać. Niestety, a może stety, książka okazała się fantastyczna! Musiałam przyznać rację qumpeli. Zrobiłam to ze smutkiem, bo się pomyliłam, a jak powiedział kiedyś Dumbledore..."Ludzie owiele łatwiej wybaczają innym omyłki, niż to, że mieli racje". Sięgnęłam po następne tomy. Teraz jestem zagorzałą fanką HP i...co tu dużo mówić...zkochałam się w tej książce!