Duch
zastanawialiście się kiedyś skąd się biorą duchy? Albo, dlaczego niektóre dusze jak choćby Jęcząca Marta czy profesor Binns snują się po ziemi, kiedy inne zwyczajnie śpią w przytulnych cichych grobach? Jeśli tak to wiedzcie, że nie jesteście sami. Duch i opowieści o nich odgrywają szczególna rolę w literaturze i Religi dosłownie każdej cywilizacji.
Duchy objawiają się na wiele sposobów. Podstawowy i najbardziej popularny typ ducha to zjawa, czyli bezcielesne widziadło. Niektóre zjawy zdają się składać z mlecznej, mglistej pary, lecz wiele innych przypomina ludzi z krwi i kości. Częstokroć „dusza” natura takich widziadeł pojawia się jedynie w ich nadprzyrodzonej umiejętności rozpływania się w powietrzu albo też niemiłej woni zgnilizny, która ciągnie się za niektórymi z nich.
Inne wędrują po świecie, ponieważ spotkała je nagła i niespodziewana śmierć. Wieść niesie na przykład, że Beamish Hall w angielskim hrabstwie Durham nawiedza duch młodej nieszczęśnicy, która udusiła się schowana w skrzyni (według legendy chciała uniknąć narzuconego jej małżeństwa. Można jedynie mieć nadzieje, że był tak paskudny jak myślała)
Więkrzoś duchów w Hogwrcie najwyraźniej również zeszła z tego świata w okrutnych lub tragicznych okolicznościach. Pierwowzoru ponurej śmierci prawie bezgłowego Nicka można się do szukać w losach czternastowiecznego hrabiego Lancaster, który podobno straszy w Dunatanburgh Hall w odwecie za wyjątkowo partacko, wykonane ścięcie własnej głowy. Jak twierdzili świadkowie niedoświadczony kat uderzał toporem aż jedenaście razy nim w końcu odciął głowę hrabiego, i nawet najtwardsi wojowie mdleli na ten widok, kiedy duch zostaje wygnany w świat musi zwykle błąkać się z miejsca na miejsce, nawiedzając domy albo cmentarze dopóki dopóty nie pomści swej krzywdy albo się nie wyzwoli.
|
Wygląd watkowy