Gryffindor

[KaMcIa]

*Rozespana wychodzi z dormitorium*
*Ahhhh! - ziewa - Która to już godzina? - mówi do siebie zaglądając na zegarek*
*PWG jest pusty*
*Usiadła koło okna na parapecie i wpatrywała się w błonia*
*Ładny dzień - pomyślała patrząc się na słońce*
*Przybrała inną taktykę. Zamiast przejmować się tym, co ostatnio się wydarzyło po prostu to olewa*
*Ze swojej torby wyciągła lusterko*
*Szukała czegoś jeszcze*
*Kurde! Zapomniałam wziąść - powiedziała - Nie chce mi się już z tąd ruszać - dodała wyciągając różdzkę - Accio błyszczyk! - krzyknęła i z dormitorium po chwili wyłonił się błyszczyk lecący w jej stronę - I o to mi właśnie chodziło - powiedziała do siebie z uśmiechem*
*Wzięła lusterko i przeglądając się w nim zaczęła malować sobie usta*

[Krzyychu]

*wyszedł z Dormitorium juz ubrany i nie zaspany*
*czekał aż Kamcia wyjdzie z Dormitorium*
*Kamcia... możemy pogadac? - spytał cichym głosem*

[KaMcIa]

*No wiesz... nie mamy za bardzo o czym - powiedziała z obojętnością w głosie*
*Nie spojrzała nawet na niego i dalej malowała sobie usta*

[Krzyychu]

*Ja jednak myślę, że mamy... i to bardzo poważny temat do omówienia... prosze wysłuchaj mnie - powiedział*

[KaMcIa]

*Nie musisz się produkować - powiedziała z ironicznym uśmiechem i po raz pierwszy na niego spojrzała - Już się wszystkiego dowiedziałam - rzekła, po czym znowu zaczęła przyglądać się swojemu odbiciu w lusterku*

[Hadys]

Kamcia z tym nowym gryfonem ktorego witasz to chodzilo o mnie ??

[KaMcIa]

Hmm... no tak Hadys ^^. Ja zazwyczaj witam nowych LoL ;)

[Krzyychu]

*Ja wiem dobrze, że ty wiesz... wysłuchaj mnie przez chwile... wiem zrobiłem, źle i nie mam absolutnie nic na swoje usprawiedliwienie... wstyd mi za to co zrobiłem - powiedział i uklęknął przy fotelu na którym siedziała Kamcia*
*złapał ją za ręke*
*Nie mogę nic innego powiedzieć jak tylko przepraszam... - powiedział - Kamcia... kocham Cię - dodał*

[KaMcIa]

*Wpatrywała się w niego jak ogłupiała. Nie wiedziała, co na to odpowiedzieć. Była na tyle wściekła za to, że miała ochotę rzucić na niego jakieś okropne zaklęcie, ale jednocześnie rzucić się na niego i przytulić mocno, tak aby już nigdy jej go nie zabrakło*
*Wzięła głęboki oddech i wpatrywała się w niego uważnie*
*Nie wiem już sama Krzyychu... to jest takie trudne - zaczęła ze smutkiem w głosie - Przecież prosiłam Cię, żebyś tego już więcej nie robił...*

[Kate]

/Kamcia, jakby co, jestem na błoniach /