Cytat:
|
Interesujący temat, ale sądzę, że odpowiedź jest oczywista. Spróbujcie wyobrazić sobie świat bez ludzi nieśmiałych, bojących się wyrazić własnego zdania, wiecznie dyskutujących. I jak? Nie zaciekawie, prawda? Otóż to. Potrzebni są i ludzie nieśmiali i pewni siebie oraz własnego zdania. Taki jest Nasz urok =)
|
Ale zaraz...mówimy o wyrażaniu swoich opini a nie o cechcach charakteru. Ja rozumiem , że to jest ze sobą powiązane bo brak odwagi sprawia, ze po prostu nie mowimy tego co w danej chwili myślimy, ale nie sądzę by to przesądzało o wszystkim. Widzisz ja kiedyś też panicznie bałam się wyrażać swoje zdanie, nie tyle z poowdu lęku przed reakcja ludzi, ale z powodu istniejących wzorców spolecznych. Bo na przkład kiedy w szyscy Polacy kochają papierza a ja nagle wyskoczyłam bym z tekstem że nic on dla mnie nie znaczy? To jes oczywiście tylko przykład pod którym się nie podpisuje.
Zwalczyłam tą wadę bo po prstu tak nie umiem żyć; jestem wolnym strzelcem i nie żyję w Polswce socjalistycznej by bać się tego co myślę.
Cytat:
|
Do około lat dwunastu żyłam w swoim własnym, cudownym świecie ślepo wierząc w maksymę "świat jest taki, jakiego go stworzymy". I ja swój świat tworzyłam, bardzo ładnie, nie dopuszczając do niego osób postronnych. Nie obchodziła mnie szara rzeczywistość, dla mnie wszystko było kolorowe, łatwe i bardzo optymistyczne. Często uchodziłam za dziecko zamknięte w sobie, choć głośne. Nienawidziłam dyskutować, wolałam machnąć ręką. Dopiero wstrząs jaki przeżyłam ( nie będę Was zanudzać osobistymi przeżyciami, jednak to był bardzo mocny wstrząs ) uświadomił mnie, że czas zobaczyć jak jest na prawdę. W tempie ekspresowym musiałam zmienić się z zamkniętej w sobie dziewczynki w mającą własne zdanie na każdy temat i radzącą sobie w okrutnym świecie kobietę. Nauczyłam się dyskutować, co szybko stało się jednym z moich żywiołów, wyrażać własne zdanie i nie zwracać uwagę na wyśmiewanie innych. Jednak ja posiadam pewne granice
|
Wiesz ten fragment to jest mistrzostwo świata
Podpisuję się pod tym bo byłam dosłownie taka sama, ba wiele i tak mi z tego czasu zostało.B)
Cóż szczerze mówiąc, mnie również zmieniły pewne wydarzenia z mojego życia; zaczęłam inaczej patrzeć na ludzi i na świat. Pewien człowiek powiedział mi kiedyś, że najważniejsze jest mówić to co myślisz choćby nie wiem jak głupia to myśl była i bezwzględu na to co powiedzą inni.
Ich śmiech czy szyderstwa nie mają znaczenia: to ty zwyciężyłeś w głębi ducha bo jesteś wolnym człowiekiem.
Powinniśmy docenić fakt, że żyjemy w czasie i kraju , który gwarantuje nam wolność słowa. Kiedy pomyślę sobie, że daleko stad (a nawet blisko) żyją ludzie, którzy tego przywileju nie mają to ja to po prostu doceniam. I myślę ,że właśnie takimi kontrastami posługuje się Bóg; niewolnnictwem by doceniać wlność, tak jak chorobą by docenić stan bycia zdrowym człowiekiem.
Cytat:
|
Masz racje Miss, ale można wyrażać swoje zdanie w różnoraki sposób. Uczeń, jak się słusznie przyjęło, powinien szanować nauczyciela z którym bądź co bądź musi współpracować i swoich rówieśników z klasy. A skoro szanuje to swoje przekonania należałoby wyrażać w sposób spokojny, opanowany, dobierając odpowiednich zdań i kontrargumentów, tak aby nie urazić nauczyciela. Nie sztuką jest tak wyrazić własny pogląd, aby kogoś obrazić, sztuką jest powiedzieć to tak, aby dobitnie wyłożyć swoje racje przy okazji szanując drugą stronę.
|
A no właśnie; polskiej młodzieży brakuje kultury. Gdyby potrafiła się ona wyrazać w sposób grzeczny i kulturalny to nikt nic by do nikogo nie miał.
Cytat:
|
Zgadzam się. Szkoda też, że takie nastolatki nie zdają sobie sprawy, że ta "odlotowa i wyje*ana w kosmos" większość także może się mylić. I co najdziwniejsze, myli się bardzo często.
|
Kiedyś sie przekona , że jest inaczej B)