[Claire]

//Pat, ja nie jestem w Wielkiej Sali, tylko w sowiarni xD//

Claire usłyszała dzwon, który echem odbił się po całych błoniach. Wiedziała, że o czymś jej to powinno przypomnieć, ale nie mogła sobie przypomnieć co to takiego miałoby być...
O.Mój.Boże. Claire zerwała się z kamienia, na którym siedziała i pędziła, ile sił w nogach. Wiedziała, że nie zdąży. Lekcja już trwała, a ona musiała zbiec z sowiarni, która była położona bardzo wysoko, do lochów. W biegu, myślała nad wymówką, ale stwierdziła, że to nie ma sensu. Wytłumaczy się, że straciła poczucie czasu rozmyślając i użyje uroku osobistego. Biedna Claire. Nie wiedziała, kto uczy Eliksirów...
Wpadła do sali w lochach i zawołała radosnym tonem:
- Dzień dobry, panie profesorze!
Ślizgoni gapili się na nią z otwartymi ustami.
- Przepraszam za spóźnienie, ale wie pan jak to jest. Jestem nowa i wciąż o tym rozmyślam, straciłam poczucie czasu i... Jakoś tak wyszło - uśmiechnęła się uroczo i zatrzepotała rzęsami.
Dlaczego cała klasa gapi się na mnie, jak na kosmitkę? Przez włosy?
- Bellamy, nie wiem, gdzie Ty się wychowałaś, ale obora to chyba najtrafniejsze określenie. Wynocha z moich zajęć! - Nauczyciel Eliksirów wyglądał, jakby miał ciskać gromy. - Wynocha i nie chcę Cię tu widzieć, dopóki nie odrobisz szlabanu, na który UPRZEJMIE ZAPRASZAM dziś wieczorem w moim gabinecie - dodał jadowicie. Czy ja ci nie powiedziałem, że masz się wynosić?! - wysyczał.
Claire była oszołomiona. Wyszła z sali, a jej odejściu towarzyszyła grobowa cisza.
O kurde. Ile rzeczy od wczoraj już mi nie wyszło?

//Byłoby fajnie, gdybyście kontynuowały tą lekcję Eliksirów, bo jestem ciekawa, co się dzieje pod moją nieobecność ;D//