*Chłopak po woli zaczynał marznac... i to nawet bardzo
*w pewnej chwili zauwazył jakis róch.
*trudno było tego nie dostrzec to była jedyna osoba poruszająca sie po błoniach.
*usiadła pod drzewem
To napewno Paulina...
*pomyslał i ruszył w jej kierunku.
Wiem ze wczoraj zachowałem sie jak ostatni idiota jak ktos komu niewarto poswiecec uwagi i nawet niewarto go znac.
Wiem ze juz mnie nienawidzisz i niedziwie ci sie w koncu jestem nikim.
Przepraszam ze zabrałem ci tyle czasu ze musiałas znosic moje towarzystwo i ze wogóle sie znalismy.
Aaa psik..
*kichnoł i dalej kontynuował. Miał już zmarzniete rece i zlodowaciałą twarz, był tez juz przemarzniety.
Chciałem ci to powiedziec zebys nie mislała ze cos zrobiłas zle.
To wszystko moja wina i wcale tego nie ukrywam. Mówią ze najtrudniejsze to przyznac sie do błedu..
To nieprawda nie w tym wypadku. Najtrudniejsze jest zostawic kogos kogo sie kocha..
Juz wiecej niebedziesz musiała mnie ogladac bynajmniej bede sie starał niewchodzic ci w droge.
Przepraszam i Zegnaj...
*dokonczył juz ze łzami w oczach i kruchym głosem odchodząc w strone jzeiora.
*Teraz juz nieczuł nic dosłownie
*Zaczęła płakać*
- Hipo nie! Zaczekaj*Powiedziała i wstając podbiegła za nim*
- Wcale Cię nie znienawidziłam!*Powiedziała łapiąc go za ręce, których zimno czuła przez rękawiczki*
- Poczułam się wczoraj jak, dosłownie jak śmieć*Powiedziała patrząc mu w oczy*
*Chłopak nie patrzył jej w oczy, jakby jej nie słuchał*
Nie nie to ja sie zachowalem jak Slizgonski smiec...
*odpowiedział i spojzał na nią
Ty ty zasługujesz na kogos lepszego. Nie nie powinnas...
*Aaa psik znów kichnoł
*poczułsie lekko oslabiaony, jakby senny
*Popatrzyła mu w oczy*
*Zobaczyła kogoś innego. Chłopak był blady, zimny inny niż zawsze*
- Hipo..*Powiedziała*
- Ja Cię kocham!*Dodała*
*Obróciła się, nie mogła na niego patrzeć*
*poczuł ze robi musie cieplej ale było to tylko odczucie na słowa Pauliny
JA tez cie kocham i bede kochał ale czy ty nadal zechcesz byc zemną??
*nadzieja powróciła do niego moze jeszcze cos da sie naprawic, moze bedzie jak dawniej...
*pomyslał
Czy ty mi wybaczysz??
*czekał na odpowiedz znów wpatrzony w jej twarz.
*Wiatr nadal mocno wiał poruszajac jego kurtką.
*Po jego słowach zrobiło się jej zimno*
*Odwróciła wzrok, a po jej policzku zaczęły lecieć następne łzy*
*Nic mu nie odpowiedziała*
*Patrzyła się przed siebie*
*Nastała cisza..*
*chyba wiedział co to oznacza.. "NIE"
Spojzał jeszcze na nią tym swoim "normalnym" wzrokiem
Chyba lepiej zebys juz wróciła robi sie coraz zimniej.
*powiedział bo bał sie o jej zdrowie
Niechce zebyś była chora.
*dokonczył
*Popatrzyła na niego. Przez jej głowę przeleciała tylko jedna myśl.*
"Nie chcę go stracić"*Pomyślała*
- A ja nie chcę Cię stracić bo, bo Cię kocham*Powiedziała*
*Podeszła do niego i pocałowała*
*Następnie popatrzyła mu w oczy*
*kamien spadł mu z serca
*niewie jak długo by bez niej wytrzymał
Glupi ma szczescie?? tak to prawda.
Ile trzeba sie nacierpiec przez jeden głupi bład .. mój.
*powiedzial tylko tyle bo nic innego mu nie przychodziło do głowy
*mocno wtulił sie w dziewczyne troche sie chocia ogrzał
*Stali tak długo*
*Emocje nie dawały spokoju*
- Może chodźmy do wielkiej sali? Ogrzejesz sie..
*Powiedziała patrząc na chłopaka, który jeszcze chwila i zamarznie*
- No to jak?*Zapytała*
*Chłopak zgodził się*
*Poszli razem do zamku*
RE: Błonia Hogwartu
Wygląd liniowy
