Gryffindor

[Izabella 84]

opuszczam zacne grono gryfonów aby dołączyć do zacnego grona ślizgonów. Żegnajcie...
*Kłania się z gracją i wychodzi*

[asia15963]

żegnamy Izo!
*kłania się szyderczo *
masz poduchą! xD
*rzuca w nią, ale poduszka trafia w tył zamykającego się portretu*

[Pawel_155]

*o ty
*wstaje szybko i chowa sie za kanapa
*szuka jakies poduszki wyciaga ja
*kiedy uderza wszystkie pierze wylatuja na powietrze

[Izabella 84]

*Wychyla się zza portretu.* Do ZF należę dalej nie myśl sobie. m*I chowa się unikając poduszki*

[asia15963]

Śnieeeg !
*krzyczy głośno*
*podrzuca pióra w górę i szczerzy zęby do pierwszaków siedzących w kącie*
*biegnie do schodów , bo tam leży najbliższa poduszka*
*poślizguje się na piórkach i wywala się pod schodami*
*siedzi chwilę na podłodze, dochodzi do wniosku, że nic jej nie jest, łapie za poduchę i odwraca się żeby nią rzucić w Pawła*
*rozgląda się po pw*

[Pawel_155]

*w ostatniej chwili unika ciosu Asi po czym sam sie wywraca na pierzach
*szybko wstaje bierze poduszke i zaczyna gonic asie po pokoju

[asia15963]

(sorka, że tak długo nie odpisywałam, ale net mi się coś popsuł..)
*zmyka między stolikami i kanapą, ślizgając się na piórach*
*przykuca za fotelem i wygląda zza niego ;D*

[Clover]

*Wchodzi do PW*
*Patrzy nieprzytomnie po PW i przeciera oczy ze zdumienia*
*Przykuca i dotyka białej 'zaspy'*
*Ech,tylko puch-myśli uśmiechając się*
*Zauważa Pawła i Asia bijących się na poduszki*
*Siemka wam!- wita ich uśmiechając się*
*To już wiadomo skąd ten puch-mówi-tylko nie zużyjcie wszystkich,bo Hogwart zbankrutuje na poduszkach-mówi ze śmiechem*
*Przedziera się przez 'zaspy' [xD] i udaje się do dormitorium*

[asia15963]

Trudno sie mówi ;D
najwyżej zorganizujemy napad na Gringotta w ramach rekompensaty za poduszki, co nie Paweł? xD
*pyta sie zza fotela*
oups
no i muszę stąd zwiewać ;P
*ucieka zza fotela*

[KaMcIa]

* Wchodzi do PW *
* Ziewając rozgląda się za kimś lecz nikogo nie zauważa *
* Wolnym krokiem idzie w stronę okna i siada na parapecie *
* Patrzy się przez okno - Wrr! Ależ tam na dole musi być zimno - mówi do siebie, a na samą myśl aż ją ciarki przeszyły *
* Rozmyśla sobie o wszystkim. Ni z tond, ni zowąd przypomniała sobie o wisiorku, którego dostała dawno temu od Krzycha. Ściągnęła go z szyi i zaczęła się nim bawić przerzucając z ręki do ręki. W końcu go otworzyła. Ujrzała w nim... Krzycha. Uśmiechał się do niej i od czasu do czasu puszczał jej oczko. Na ten widok uśmiechnęła się i poczuła okropne ukłucie w sercu. Tęskniła za nim, i to cholernie. W tym momencie uśmiech spełzł z jej twarzy, a w oczach pojawił się smutek *
* Zamknęła wisiorek i założyła go spowrotem na szyi. Zaczęła ponownie patrzeć się przez okno *