Fun Club Remusa Lupina by MoonyAlex&Bella (UWAGA! Spoilery 7. tomu! ) - Strona 20

Kot · 12-02-2007, 11:24

Bella czuję się zaszczucona

Moony ja właściwie to myślałam o ym już długo, aczkolwiek dopiero teraz moje szare komórki postanowiły przeanalizować ten kontekst dogłębnie.
A co do tej czekolady to tak teraz napłyneło mi do głowy - może Remusbył bardzo przygnębiony i nie miał wiele bozców które spowodowały by wydzielanie endorfiny o któej wspomniał Veela, dlatego musiał sobie w samotnośćii smutku zjadać kawałek czekolady na poprawę nastroju.
Myślę, że Rowlling pisząć tą postać nie mogła przypuszczać, że ktoś ędzie analizował każde zachowanie Remusa, no cóż - myliła się!

Chciała bym kożystając z chwili wolnego czasu poruszyć temat : czy Syriusz i James byli prawdziwymi przyjaciólmi Remusa?
Wiem, że wiele faktów wskazuje na to, że byli. Niestety są również fakty które świadczą, że nie obchodził ich aż tak bardzo los Remusa. Pierwszym zachowaniem świadczącym o tym jest żart Syriusza, który powiedział Sewerusowi jak wejść do Wierzby Bijącej gdzie znajdował się Remus przemieniony w Wilkołaka, wiem, że miało to uderzyć w Sewerusa, ale Remusa też zraniło - gdyby nie James ( a pamientajm, że on robił to dla Syriusza) Remus przemieniony podczas pełni zabił by Sewerus, miałby wyżuty do końca życia. Choć obyło się bez rozlewu krwi to Remus i tak ucierpiał - Sewerus wiedział o jego wilkołactwie, co odbiło się negatywnie w póżniejszych latach. Kolejnym argumentem jes fakt, że łatwo Jamesowi i Syriuszowi przyszło posądzenie Remusa o zdrade. Zastanawia mnie fakt dlaczego posądzili o nią Remusa, badzo mnie zastanawia. Przecież przyjaciołom się wierzy i ufa. Jems i Syris byl przyjaciółmi ale czy naprawdę byli przyjaciółmi Remusa, tego nie wiem. Czy Remus nie był dla nich ciekawą postacią i możliwością wyrwania się raz w miesiącu ze szkoły i poszwedania sie po okolicy. Czy on nie był dla nich tylko rozrywką?
?

Veela · 12-02-2007, 20:03

Cytat:

endorfiny

O! Właśnie! Endorfiny. Nie mogłam sobie przypomnieć ^^

Cytat:

musiał sobie w samotnośćii smutku zjadać kawałek czekolady

Wyobraziłam sobie biednego, przygnębionego i osamotnionego Remusa, któremu w smutku towarzyszy tylko czekolada.

Co do tego, czy Remus był przyjacielem Jamesa i Syriusza... jestem prawie pewna, że był. W końcu faceci troche inaczej odbierają przyjaźń, niż my. Przecież nie staliby się animagami, gdyby był im obojętny. W końcu Rowling napisała, że to wymaga wiele pracy, wysiłku, i, bądż co bądź, to spore ryzyko. Myślę, że te ich wyprawy raz w miesiącu nie było tylko formą rozrywki, oderwaniem od szkolnej monlotonii, tylko naprawde robili to dla Remusa.

Uważam jednak, że nawet jeśli byli wiernymi i oddanymi przyjaciółmi, to bawili się uczuciami Remusa. Nawet nie umiem tego uargumentować, takie wrażenie odniosłam czytając książkę, a analiza ich zachowania jeszcze utwierdziła mnie w tym przekonaniu. W sumie, to wydaje mi się, że Remus był takim "przyjacielem na zawołanie", rozsądnym, mądrym, dojrzałym. To on zawsze wybawiał ich z kłopotów, był bardziej krytyczny, nieco mniej "szalony". Umiał przewidzieć konsekwencje danego zachowania, dlatego był im potrzebny. Pozatym trzymał z nimi od początku, nie miał innych przyjaciół, więc chyba poprostu... przyzwyczali się do siebie, i wytworzyła się, interesowna, bo in teresowna, ale przyjaźń. Myślę, że Rowling zdała sobie sprawę, że nieświadomie ( a może świadomie? ) kreuje Remika na takiego "wy mi nic, ja wam wszystko, tylko nie zostawiajcie mnie samego" i celowo dodała te wątki z niezarejestrowanymi animagami, żeby troche wzmocnić pozycję Lupina w tej przyjaźni. Nie wiem jak było, ale ja poprostu odniosłam takie wrażenie, po przeczytaniu książki. Remus od początku do nich nie pasował, troche się wyróżniał, ale był im potrzebny. Może to też była troche litość, może za dużo powiedziane: współczucie. Coś w stylu "biedaku, nie masz nikogo, choć, zaprzyjaźnimy się, będziesz nas kontrolował i wypraszał bezkarność u nauczycieli". Podobnie było w sumie też z Glizdo-ogonowatym. Myślę, że Syriusz i James byli poprostu najlepszymi przyjaciółmi, reszta, w tym Remus pozostawała na drugim planie. A Lupin myślę, że zgadzał się na ten układ, bo miał dość samotności. W końcu nawet interesowna, troche jednostronna przyjaźń jest lepsza niż nic.

Cytat:

ale Remusa też zraniło

Myślę, że wtedy dali niezbity dowód na to, że nie do końca obchodzą ich uczucia Remusa, ale dbają o pozory. Smutne.

EDIT: Wiecie co, dopiero kiedy to pisałam, zdałam sobie sprawę, ile mam wspólnego z Remikiem. I w końcu... przecież ja też uwielbiam czekolade!!! xD Jesteśmy sobie przeznaczeni poprostu, no... xD

Bella · 12-06-2007, 13:01

Można by było na ten temat rozmyślać...
Ja jestem pewna,że przynajmniej gdy oni byli starsi byli "prawdziwymi" przyjaciółmi Remusa.James gdy dorusł zminił się...był czlowiekiem honoru i przypuszczam,że pewnie nawet pomagał Remisiow.
A Syriusz to już napewno.jednym faktem jest choćby to,że pozwolił Remusaowi zamieszkać w swoim domu...

Kot · 12-08-2007, 13:13

To, że pozwolił mu zamieszkać w swoim domu, nie świadczy jeszcze, że byli prawdziwymi przyjaciółmi. Coć może jest jednym z argumentów przemawiających za. Myślę, że Remus jako osoba skryta wzioł sobie do serca to, że kiedyś to właśnie jesgo przyjaciele posądzili o zdradę. Myślę, że w głębi serca bardzo cierpiał, ale nie chciał tego okazywać. Czuł się opuszczony i nic nie wart więc Syriusz okazał się dla niego wsparciem, a Syrisz nie chciał siedzieć sam w domu.
Chciała bym wierzyć, że Remus był dla pozostałych Huncwotów kimś więcej od "ciekawego" człowieka. Chciałabym aby tak było.

Jak myślicie, z jakiego powodu Remus został posądzony przez Jamesa i Syriusza o zdradę?

Bella · 12-10-2007, 15:22

czekaj a możesz mi najpierw przypomnieć o jaką niby to zdradę go posądzieli ??

ja cierpię na sklerozę

Kot · 12-16-2007, 17:26

W trzeciej części, podczas rozmowy Remusa i Syriusza padło pytanie, czy Remus wybaczy im ( Syriusz i James- choć ten już nieżył) to, że uważali go za zdrajcę.
Jak oni mogli!:upset: