RE: WIELKA SALA
Gdy Christina doszła do stołu Mimidka doprowadzona była do porządku.
- Co chciał? - zapytała
- Powiem ci, jak ty mi powiesz. - Powiedziała stanowczo Christina.
- Okej. Zabrał mi, no nieważne, coś, i nie chciał oddać. Musiałam go gonić po całym zamku...
- Nie kłam. Jak było naprawdę?
- Przecież ja ci mówię najprawdziwszą prawdę...
- Tyaaa, jasne. Mnie nie oszukasz. * Zmrużyła gniewnie oczy.*
- Mówię prawdę. Tyle, że bez tego gonienia... Powiedział, że mi nie odda dopóki nie namówię cię, żebyś się z nim umówiła.
- Zadowolona?
- Nie.
- No to trudno... Nie moja wina. gadaj co chciał.
- Żebym przez jeden dzień udawała jego dziewczynę.
- Naprawdę? Super! Masz to czego chciałaś.
* Uśmiechnęła się iście ślizgońsko i zanim Christina zdążyła zaprotestować Marceliny już nie było w sali.*
|