Śmierciożercy

[Kyinra]

Proszę bardzo ;]. Tylko zostawię może niezbyt pomyślną wiadomość, iż zostaję w Jadkach xdd.

Kilka osób ruszyło w poszukiwaniu pierwszej ofiary. Kilka zostało... no właśnie, gdzie? Na ulicy, tak, przypuśćmy, że na razie znajdowali się na ulicy. Zza rogu dało się słyszeć stłumione jęki, potem błysnęło zielone światło, a następnie wyszli stamtąd Śmierciożercy z szerokimi uśmiechami na twarzach.
-Fajnie byłoo!
-No fajnie, ale trochę mało mugolaków ukatrupiliśmy...
-Zawsze dobre i to!
-Ekhem... takie małe pytanie... gdzie będziemy mieć teraz kwaterę? - spytałą Kay.
-Ymm...
-Umm...
-Eeee...
-Khm...
-Eamm...
-No dobra, widzę że pomysłów nie ma - powiedziała po chwili, kiedy słyszała tylko tego typu odpowiedzi - więc co wy na to, jeśli założymy kwaterę w moim domu na obrzeżach Manchesteru?
-Kajn, ty masz dom w Manchesterze?
-Emm... no tak, dowiedziałam się o tym niedawno. Dostałam go w spadku, kiedy zmarła ciotka siostry syna brata wujka ojca ciotki babki siostry stryja brata sąsiadki mojej zmarłej ciotki.
-Kto ci go przepisał?
-Nieważne... W każdym razie jest wolny. Jest chroniony zaklęciem, teraz tylko ja mogę go zobaczyć, jestem strażnikiem tajemnicy, wszyscy którzy znali jego położenie już zmarli. Jest stary i ogromny, sądzę, że czeka nas wiele pracy zanim doprowadzimy go do dobrego, nie tyle dobrego, bo w dobrym jest, co czystego stanu. Ciotka siostry syna brata wujka ojca ciotki babki siostry stryja brata sąsiadki mojej zmarłej ciotki była Ślizgonką, dom jest urządzony jak najbardziej mrocznie. Skrzaty widzę ocalały z pożaru, więc nie musimy kupować nowych. Pytanie tylko... czy się zgadzacie?
Nastała chwilowa cisza, zaskoczenie tą dłuuugą przemową Kaylin. Chwila zastanowienia i ktoś się odezwał...

[Dziedzic Gryffindora]

Widzę że wśród moich braci wcale nie zaginął duch walki. Brawo Śmierciorzercy (nie wszyscy chyba mnie tu znają), Czarny Pan z pewnością doceni wasze wszelkie starania, wynagrodzi was za to, będziecie Wielcy.

Pozdrawiam starych przyjaciół. : )

[Enita]

Dziedzic! Hey! ^^
Ty mnie pewnie nie pamiętasz, bo kiedyś byłam pod innym nickiem

O Matko, kiedy to było xD
Jakiś rok, dwa lata temu?
Chyba najbardziej pamiętam jak wszyscy w wakacje siedzieliśmy xP

[KaroLh]

Dziedzic, chcesz dołączyć do nas, czy co ?
Nie znamy się ? Skąd się wziąłeś ?

[lenne]

Hej Dziedzic ^^
Hm, Karol, krótko tu jestes wiec napewno nie bedziesz go kojarzyc. Nie sadze aby chcial znowu wstepowac do smierciozercow.
Ale serdecznie zapraszamy, jak cos

[Dziedzic Gryffindora]

Skąd się wziąłem? Skąd ja się wziąłem? Widzę że nie nauczyli Cię pokory. Gdy ja byłem na tej stronie (w śmierciożercach), ty pewnie jeszcze nie przeczytałaś żadnej książki pani Roawling. Nie chcę być nie miły, ale mogę z podniesionym czołem przyznać że jestem z elity, oczywiście bez napinki.

Witaj lenne, stara druszko moja.

Enita, jaki jest twój stary nick? : )

[Enita]

Napewno nie skojarzysz - Hermioncia Granger xD

O Matko, w porównaniu z wtedy to strasznie pisałam, taki mały bachorek xD
Ofc wtedy również w Jadkach byłam i Slythuu ^^


EDIT:
Oni pozmieniali nicki, albo cuś xd

[Dziedzic Gryffindora]

Napisał Enita

Napewno nie skojarzysz - Hermioncia Granger xD

Faktycznie nie kojarzę. Niestety, starych znajomych za wielu nie widzę. : )

[Mistrzyni_Afrytow]

Widocznie źle patrzysz, Szymusiu^^
Wybaczcie, Jadki, ale musiałam się wtrącić. Aby wam nie zaśmiecić:

Angelina przetransportowała się w okolice jakiegoś mało przyjaznego lasu. Mimo, że była godzina czternasta, tutaj nie można było rozróżnić krzaka od drzewa. Ciemno, wszędzie ciemno. I taka aura niepokoju.
Demetorzy.
Panna Johnson szybko wyjęła różdżkę i wyczarowała patronusa. Perłowa lwica przebiegła pomiędzy drzewami. Powietrze jakby się rozrzedziło. Angelina ruszyła przed siebie, starając się myśleć o jak najprzyjemniejszych rzeczach. Dużo ich było, choć przy całej chmarze dementorów ciężko było zapanować nad tymi mniej przyjemnymi, których przecież o wiele mniej nie istniało. Dziewczyna więc postanowiła przebiec się ten kawałek, aż dotarła do starej, podniszczonej, drewianiej chałupy. Ponownie wyjęła różdżkę i dotknęła swój już wieki temu zrobiony, Mroczny Znak. Potem wypowiedziała tajemną formułę zaklęcia i wtedy wszelkie zabezpieczenia zniknły. Stała na ogromnej polanie, przed ogromną, ponurą twierdzą z ogromnymi, nieprzyjaznymi drzwiami wejściowymi. Jednak nie przekonało ją to, aby odejść. Wręcz przeciwnie. Otworzyła drzwi.

***

Rozmowa z Czarnym Panem podniosła ją na duchu. Siostra ma się dobrze, rodzicą powiodła się misja, a o bracie jak zwykle nie mogła się niczego dowiedzieć, prócz wiadomości, że żyje. Ale Hektor był niezwykle dobry w tym co robił, więc nie bała się tak o niego. Wizyta się udała. Do następnej upłynie wiele czasu.

[KaroLh]

//Przepraszam, że nie pisze, ale cały czas mam bardzo dużo zadane w szkole, i klasówki.. Wkrótce napisze//