[D] O cierpliwości. W przeświadczeniu gryffonów...

[Nav]

Gryffonka wyglądała tak, jakby zaraz miała zwymiotować. To nie był ani czas, ani miejsce na takie zachowanie, ale nie mogła znieść myśli, że ktoś jest w czyś lepszy od niej.

Te dwa zdania są raczej bezsensowne.
Pogrubiony fragment odnosi się, jak mniemam, do wymiotowania? Bo z tego co napisałaś wynika, że to nie był czas ani miejsce na znoszenie myśli (...).

Poza tym, nie powinno się zaczynać zdań od "ale".

Interpunkcja i stylistyka nawet poprawna, poza tym dwu zdaniowym potworkiem z początku mojego posta.

[Limonka]

Więęęc... zostałam poproszona o opinię, to się wypowiem. Nie powaliło mnie na kolana. Dlaczego? Hmm... to co miało być trzymającym w napięciu początkiem po prostu mnie rozśmieszyło. Rozśmieszyło niestety w negatywnym znaczeniu tego słowa. Od razu miałam wrażenie, że to było pisane 'żeby wyglądało na poważne'. Dodatkowo, nawet w przypadku postaci takiej jak Hermiona, te zachowania są mocno przesadzone i nie widzę ich racji bytu. I jeszcze poszczególne momenty, do których można się doczepić:

Gryffonka

Gryfonka.

Harry wydał z siebie dziwny kwik.

Niech mi ktoś powie, dlaczego on wydał z siebie ten kwik, bo myślę, myślę i nic mi nie przychodzi do głowy.

Harrego

Harry'ego.

Mimo wszystko stwierdzam, że idzie ci całkiem nieźle. Czekam na następne prace. ^^

[martynkaaa]

średnio zrozumiałam xD

[Ginny_Kitty]

A ja akurat zrozumiałam, o co chodzi. Kiedyś lubiłam grać w pchełki. Pewnie dlatego.
Podobało mi się. Czytałam Twoje inne drabble, które (wybacz) było okropne. A to jest naprawdę przyjemne. I mi się podoba to, że nie zaskakuje aż tak bardzo jak inne. Ma to swój urok.
Pozdrawiam i na Twoje inne teksty