Wywiad z wampirem.

[Kerle]

Po Zmierzchu, można by się zająć inną tematyką wamirystyczną (wampirastyczną, wampirowistaczną???). Coś, nieco słyszałam o wywiadzie z wampirem.

To jest mniej więcej (z filmwebu) o czym jest książka:

Rok po śmierci swojej żony Luis - właściciel dużej plantacji stwierdza, że dalsze życie byłoby udręką. Wampir Lestat oferuje mu szansę stania się również stworzeniem nocy. Po tej "operacji" Luis musi się nauczyć jak przetrwać w nowym świecie.

Czy ktoś już może to czytał??? Czy poleca?

W sobotę o 22;25 na TVN-ie leci film - podobno bardzo fajny. Chciałabym jednak poznać wasze opinie o książce, przed przeczytaniem i ewnetualnym straceniem czasu xS

[Elentari]

Powiem tak: książki nie czytałam, ale film oglądałam i jest naprawę świetny. Warto poświęcić czas i obejrzęć go, choćby przerywanego reklamami, bo film jest piękny. Bardzo dobra gra aktorska - szczególnie Brada Pitta i małej Kirsten Dunst, mam wrażenie, że fabuła jest bardzo dobrze opracowana, mimo, że nie mam porównania z książką.

[SarahJ]

Ja czytałam.
Porównywanie "Wywiadu..." do "Zmierzchu" to według mnie obraza dla tej pierwszej książki.
Rice napisała wspaniałą książkę [a właściwie całą sagę], wampiry przez nią wykreowane są niesamowite i fascynujące. Mają ludzkie odczucia, a jednocześnie są beznamiętnymi bestiami. Podczas czytania miałam momentami straszny mętlik w głowie starając się ich zrozumieć.
Jednak nie polecam jeśli ktoś chce poczytać o idealnym i boskim krewniaku boskiego i idealnego Edzia to się rozczaruje.
w każdym innym wypadku - polecam gorąco.

Jeszcze co do filmu - bardzo mi się podobał, genialna rola Cruise'a.

[Nawoja]

Anne Rice jest mistrzynią gatunku! "Zmierzch" to przy niej mały pikuś.
A "Wywiad z wampirem" jest tylko częścią cyklu "Kroniki wampirów", na który składa się w sumie 10 powieści. Polecam gorąco wszystkim którzy szukają czegoś ambitniejszego niż tylko słodki pyszczek Pattisona.

[Goszka]

Nawoja to jest bezczelne obrażanie ludzi Jestem osobą ambitną, ale każdemu podoba się to, co się podoba. I jak można ominąć tą piękną literkę "N" w nazwisku Pattinson? -.- "Słodkiego pyszczku PattiNsona" nie ma w książce "Zmierzch". No, serio.

Tejże książki jeszcze nie miala okazji przeczytać, jednakowoż zamierzam się za nią zabrać niedługo =P. Na film popatrzyłam jednym okiem, ale tutaj chyba sprawdza się moja teoria: "Najpierw książka, potem film".

[Nawoja]

No ja z książką miałam nieszczęście się zapoznać i naprawdę jest to Anne Rice dla nastolatków. Rice wymaga wiele od czytelnika, Zmierzch jest... po prostu jest, mało konkretny, mało wymagający, mało ambitny. Takie jest moje zdanie

[Goszka]

I racja - twoje :<. Dlatego nie powinnaś mówić, iż:

Polecam gorąco wszystkim którzy szukają czegoś ambitniejszego

bo dla niektórych to właśnie "Zmierzch" może być ambitniejszy. Nie mówię, że tak jest, bo nie przeczytałam książki o której mowa w temacie, ale są gusty i guściki. Tyle ode mnie :<.

Muszę chyba sprawdzić czy ten "Wywiad..." jest w bibliotece =D.

[Claire]

Czytalam "Zmierzch" i "Wywiad z wampirem" i uwazam, ze zaden nie jest ambitny w pelnym tego slowa znaczeniu.
W "Zmierzchu" wkurza prostota tego wszystkiego, a jedynym (i dosc przewazajacym) plusem jest Edward.
W "Wywiadzie z wampirem" irytuje ciagle paplanie Louisa, bole egzystencjalne, a jedynym plusem jest Lestat ; )
Oba maja dosc marnie zarysowana akcje. Albo to tendencja autorek, albo wampiry juz zawsze beda okropnie melancholijne i niechetne do jakiekogolwiek zrywu. Chodzi mi o to, ze brakuje mi elementow fantasy, a przeciez wampiry zdcydowanie naleza do tego swiata.

[Nawoja]

A w ogóle jeśli chodzi o "Kroniki wampirów" to o wiele bardziej niż "Wywiad..." warto przeczytać "Wampira Lestata" właśnie

[Hermiona1334]

Napisał Kerle

Po Zmierzchu, można by się zająć inną tematyką wamirystyczną (wampirastyczną, wampirowistaczną???).

Porównanie Zmierchu do Wywiadu odbieram jako swoistą obrazę twórczośći Rice. "Wywiad...." składa się na misterny cykl uważany za fundament wampiryzmu, Zmierzch to tylko ckliwa, prosta historyjka o niczym. Luis wykreowany przez Rice, pomimo swej natury bezwzględnego krwiopijcy, wciąż stara się zachować resztki człowieczeństwa, pragnie poskromić swoje pożądanie, głód w imię miłości i szlachetności; zachować garstkę ludzkich uczuć- nie zamierza życ jak Lestat- nieustannie zaspokojając swoje pragnienie, pozwalając na śmierć niewinnych. A nasz przezajebisty Edek? On umie tylko użalać się nad soba:" Ach jestem potworem, nienawidzę siebie za to, och, jaki okrutny mój los. Wciąż muszę walczyć, kocham Cię, ale...-ach!- tak cholernie chciałbym przyssać Ci sie do szyi!". Wybaczcie, ale mnie nie zadawala ciągłe natrafianie na te mdłe monologi.
Racja, Luis też nie był święty- często użalał się nad soba,zdarzało mu się mnie tym wkurzyc. Ale on przynajmniej starał się walczyc o swoje! Pokazać światu,że nie taki diabeł straszny jakim go maluja; że wampiry także potrafia współczuć i kochać miłościa wieczną. Również odczuwają lęk, obrzydzenie, pomimo, że nie ma na świecie silniejszych od nich drapieżników.

A poza tym Lestat; to sie nazywa postać z charyzmą. Cynizm, chłód, bezwzględność- oto prawdziwy wampir! A nie jakaś trójca, ponoć wzbudzająca lęk we wszystkich pijaweczkach, która jednakże odchodzi z pola bitwy z podkulonymi ogonami po wygłoszeniu kilku "przerażajacych" monologów ( Volturi), czy Jamesa, pokonanego przez rodzinkę sweet wampirków w zaledwie kilka minut.

Już sam jezyk, jakim posługuje się Rice jest na znacznie wyższym poziomie, niż w przypadku "megabestsellera". Fabuła nie kręci się tylko wokół jednego wątku, zaś sama ksiażka nie jest ani krwawawym, bezwzględnym wyobrazeniem rzeżni, ani mdłym, nudnym i przewidywalnym romansidłem -właściwe proporcje- oto klucz do sukcesu.